http://esitanha206.blogfa.com

سلام به دوستای بامرام

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي شيرين-
خاطراتي مغشوش-
خاطراتي كه ز تلخي،رگِ جان مي گسلد.

ما ز اقليمي پاك -
كه بهشتش نامند-
به چنين رهگذري آمده ايم.
گذري «دنيا » نام-
كه ز «نامش» پيداست-
مايه ي پستيهاست.
ما ز اقليم ازل-
ناشناسانه بدين «دير خراب» آمده ايم
چوبكي تشنه به ديدار سراب آمده ايم
ما در آن روز نخست-
تك و تنها بوديم
خبري از زن و معشوقه وفرزند نبود
سخني از پدر و مادر دلبند نبود
يك زمان دانستيم-
پدر و مادر و معشوقه و فرزندي هست
خواهر و همسر دلبندي هست.

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي كه ز تلخي، رگِ جان مي گسلد.
روزي از راه رسيد-
كه پدر لحظه بدرودش بود
ناله در سينه تنگ-
اشك در چشم غم آلودش بود
جز غم و رنج توانكاه نداشت
سينه اش سنگين بود-
قوت آه نداشت.
با نگاهي مي گفت:
پس از آن خستگي و پيري و بيماري ها-
دفتر عمر پدر را بستند
اي پسر جان ، بدرود!
اي پسر جان ، بدرود!
لحظه اي رفت و از آن خسته نگاه -
اثري هيچ نبود
پدرم چشم غم آلوده ي حيرانش را
بست و ديگر نگشود.

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي كه ز تلخي، رگِ جان مي گسلد.
روزي از راه رسيد-
كه چنين روز مباد
روز ِ ويرانگر سخت
روز ِ طوفاني تلخ
كه به درياي وجودم همه طوفان انگيخت.
زورق كوچك بشكسته ي ما-
 در دل موج خروشنده دريا افتاد
كاخ اميد فرو ريخت مرا-
مادر از پا افتاد

در نگاهش خواندم-
مادر خسته تن ِ خسته دلم-
ز من آهنگ جدايي دارد
حالت غمزده اش-
چشم ماتم زده اش با من گفت:
كه از اين بند گران عزم رهايي دارد.

مادرم آنكه چو خورشيد به ما گرمي داد
پيش چشمم افسرد
باغ سر سبز اميدم پژمرد.
اشك نه ، هستي من -
گشت در جانم و از ديده به رخسار دويد
مادرم رفت و به تاريكي شب ها گفتم :
آفتابم ز لب بام پريد.

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي كه ز تلخي،رگِ جان مي گسلد.
لحضه اي مي آيد-
لحضه اي صبر شكن
كه يتيمي ، سر راهي گريد
پدري نيست كه گردي ز رخش بر گيرد
مادري نيست كه درمانده يتيم-
جاي در دامن مادر گيرد.

زندگي دفتري از خاطره هاست
بارها  ديده ام و مي بينم-
مادري اشك آلود-
با نگاهي پر درد
چشم در چشم غم آلود پسر دوخته است
وز تهي دستي خويش -
بهر تنها فرزند-
سالها حسرت و ناكامي اندوخته است

پشت سر مي بيند-
دشت تا دشت ، غم و غربت و سر گرداني
پيش رو مي نگرد -
كوه تا كوه پريشاني و بي ساماني
من به جز سكه اشك -
چه توانم كه به پايش ريزم؟
نه مرا دستي هست -
كه غمي از دل او بردارم
نه دلي سخت كزو بگريزم

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي شيرين:
كه دو دلداده ساد-
دور از چسم حسود-
دست در دست و نگه در نگه و روي  به روي -
بوسه ها از لب هم بر گيرند-
همه تن روح شوند-
نغمه زندگي آغاز كنند
به جهاني كه بود پاك تر از صبح بهار
بال در بال چو مرغان سحر-
گرم پرواز كنند.

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي كه ز تلخي، رگِ جان مي گسلد.
لحظه اي مي آيد-
لحظه اي محنت خيز-
كه شبي درد آلود-
عاشق خسته دلي ناله ي غمناك كند
پيش چشمي كه از آن اشك تعب مي ريزد
يار دلخواهش را -
در دل خاك كند.

يك زمان دانستيم
پدر و مادر و معشوقه و فرزندي هست
خواهر و همسر دلبندي هست
يك زمان مي بينيم
پدر و مادر و معشوقه و فرزندي نيست
خواهر و همسر دلبندي نيست

ما همه همسفريم
كاروان مي رود و مي رود آهسته به راه
مقصدش سوي خداست-
همه از سوي خدا آمده ايم-
باز هم رهسپر كوه خداييم همه
ما همه همسفريم.
ليك در راه سفر -
غم و شادي بهم است
ساعتي در ره اين دشت غريب-
مي رسد «راهروي خسته» به «خرمكده»يي
لحظه اي در دل اين وادي پير-
مي رسد«همسفري شاد» به «ماتمكده»يي.

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي شيرين-
خاطراتي مغشوش-
خاطراتي كه ز تلخي، رگِ جان مي گسلد.
يك نفر در شب «كام»-
يك نفر در دل «خاك».
يكنفر همدم خوشبختي هاست.
يكنفر همسفر سختي هاست.
چشم تا باز كنيم -
عمرمان مي گذرد.
وز سر تخت مراد-
پاي بر تخته ي تابوت گذاريم همه
ما همه همسفريم
پدر خسته براه -
مادر بخت سياه-
سوگواران پسر و دختر تنها مانده-
عاشقاني كه ز هم دور شدند-
دختراني كه چو گل پژمردند-
كودكاني كه به غربت زدگي -
خفته در گور شدند-
همگي همسفريم-

تا ببينيم كجا ، باز كجا-
چشممان بار دگر-
سوي هم باز شود؟
در جهاني كه در آن راه ندارد اندوه-
زندگي با همه معني خويش -
از نو آغاز شود.

«زندگي» دفتري از «خاطره» هاست.
خاطراتي شيرين-
خاطراتي مغشوش-
خاطراتي كه ز تلخي، رگِ جان مي گسلد.

تقدیم به شما

http://www.yazgulu.com/Guller/146.swf

خدانگهدار .....  ..... عزت زیاد